ekke es un afrikaner
Ik ga naar de rugby, rij met alcohol op en ben beroofd.
Een tijdje niks geschreven maar gebeurde ook niet meer zoveel nieuwe dingen hier. Maar afgelopen vrijdag was er weer een eerste keer. Ik ben beroofd van mijn telefoon. Ik was een sms aan het schrijven terwijl we voor de deur van een club stonden te wachten om naar binnen te gaan. Halverwege mijn bericht werd mijn telefoon uit mijn handen gegrist. in een reflex ben ik achter de dief aan gerend. Ik had hem bijna ingehaald. En was bijna op dat moment dat je denkt dat je iemand kan gaan tackelen, maar toen schoot hij een hal van een flat binnen. Ik ben er hem het gebouw in gevolgd, maar werd in de hal tegen gehouden door 10 andere ?drugsdealer? Er onstond een kleine worstelpartij waarbij ik een hand naar mijn portemonaie voelde gaan. Met een paar wilde armslagen ben ik vrij gekomen en had ik gelukkig mijn geld en pasjes nog. In de tussentijd was de dief over een soort beveiligingshek geklomen wat in de hal van de flat stond. Mijn telefoon bij zich. Toen ontstond er een soort discussie tussen mij en een aantal van de aanwezigen. Ze vertelde me dat degene die mijn telefoon had gestolen een drugsgebruiker was en de telefoon op dit moment gebruikte als onderpand bij een dealer om drugs te scoren. Als ik ze 400 rand zou geven zouden ze de telefoon voor mij "vrij kopen". Ik vertelde hun dat ik geen geld bij me had en dat als ze de telefoon naar beneden zouden brengen, ik wel geld kon regelen. Het gesprek was een herhaling van argumenten, waarom zij de telefoon niet naar beneden konden halen en waarom ik ze geen geld zou geven voor dat ik mijn telefoon had en al helemaal niet mee naar boven zou gaan om de telefoon persoonlijk op te halen. Inmiddels kon ik niet meer gemakkelijk naar buiten komen. mijn weg werd versperd door 3 anderen. Ik ben langzaam richting de open deur geschoven. Op straat stonden inmiddels een aantal een aantal internationale studenten die naar me hadden zien weg rennen en naar me opzoek waren gegaan. Ik ben met hen mee terug gegaan en geprobeerd aangifte te doen bij de politie. Maar ze open geen zaak als je niet een EMEI nummer of ITC nummer van je telefoon hebt. Ik heb geen idee wat dat zijn of hoe ik er aan moet komen. Ik heb een IBAN nummer maar das kennelijk niet het zelfde. Iemand een idee? Daarna viel iedereen over me heen dat ik er achteraan was gerend. wel terecht maar het hielp niet dat er steeds maar werd gezegd dat ik dood had kunnen zijn. Op een gegeven moment ga je daar dan ook in geloven. Geen fijne gedachte.
En toen de volgende dag de rugby. de halve finale tussen western province (cape town) en de cheetah's (free state). De sfeer was voortreffelijk. Cheetah fans en WP fans liepen arm in arm over straat te lallen. In het staan vak waar we in stonden werden alle liederen ingezet, en het meeste kabaal gemaakt. Heerlijke atmosfeer in het Newlands stadium. Tussen de tribunes door zag je de bergen en de ondergaande zon gaf de hemel een roze kleur. WP had gewonnen en staan nu in de finale die helaas in CT wordt gespeeld. maar er is vast een leuke bar waar de sfeer naar grote hoogte zal stijgen, op de dag van de wedstrijd.
Met het drinking en driving valt het wel mee. Als ik meer dan 10 glazen op heb doe ik het niet meer. Maar de wegen zijn hier zo lekker breed dat je lekker kan zwenken. dus das geen probleem.
tot snel.
De perfecte dag.
Ik werd een beetje brak wakker. De vorige nacht waren we weer in een club in kaapstad geweest. Ze beginnen me een beetje mijn neus uit te komen. De muziek is niet het beste wat ik ooit gehoord heb. Aan de andere kant staat het zo hard dat als ik er maar vaak genoeg naar toe ga ik daar geen last meer van heb.
De afrikaanse maatschappij is gescheiden. Das een gevolg van de apartheid. Maar ook binnen de blanke bevolking is er een groot verschil tussen de britse en afrikaanse afrikanen. De britse zijn wat liberaler en wat losser, dan de over het algemeen conservatievere Afrikaners. De britse zuid afrikanen zijn echter zo liberaal geworden dat ze het geen probleem vinden om op de dansvloer, in groepjes staan te tongen. Om de zoveel minuten wordt er echter binnen het groepje gewisseld van partner. De motoriek en danspasjes tijdens de adempauzes doen wel wat beschonken aan. Maar als je de billen van een vrouw kan zien vinden ze wel dat het rokje eigenlijk net iets te kort is. Dat dan weer wel.
Maar goed ik was dus het eerste deel van de ochtend nog een beetje aan het bijkomen, met een kopje koffie en een ontbijtje met gebakken spek, avocado, tomaat, toast en het nieuwe album van grafitti6.
Mijn mede auto gebruiker en surf buddie had gezien dat we vandaag toch maar es naar Kommetie moesten gaan op de golven te checken. Oh ja, de lucht is de hele ochtend al strak blauw, btw. Dus plankjes op het dak en met een muziekje reden we met wapperende haren richting de Kaap. We hadden al wel gezien dat de wind off shore was, maar om de cleane sets binnen te zien rollen was heerlijk. Nog even een kopje koffie om rustig te bestuderen waar we zouden gaan liggen, of eigenlijk inparkeren, want de line up was zeer druk bezet. Pak aan, leash om en hup het water in rennen. BRAIN FREEZE. Het water was koud. En hoewel de wind off shore was woei hij wel hard. Ik heb twee golven gepakt in twee uur. Maar het zeer de moeite waard. Toen ik bedacht dat ik, als ik mijn tenen om welke reden dan ook zou breken, dat niet zou voelen vanwege de kou ben ik er maar uit gegaan. Opgewarmd met een broodje "Boerwors" en daarna er weer in. Na drie kwartier waren mijn tenen weer in gevoelloze klopjes veranderd en ben ik de auto sleutels gaan halen bij het aller aardigste meisje dat oms de koffie had verkocht. Haar stentje was al opgeruimd en ze stond alleen nog op ons te wachten. Vond ze geen probleem. Hoe vet.
De terugrit werd opgeleukt met een prachtige zonsondergang over Kaapstad. Op de Lodge nog wat wijn gedronken en muziek geluisterd, en daarna over voldaan in bed gevallen.
WEEKEND!
Het werkende leven.
Want inmiddels heb ik daadwerkelijk wat gedaan. Maandag had mijn firm dagdienst op de eerste hulp/ opname afdeling. Ik heb 3 patienten gezien. En hoewel mijn engels vloeiend is, is zo'n patient opnemen in het engels een stuk lastiger dan in het Nederlands. Bij de eerste patient was ik totaal mijn structuur kwijt. Ze had ook niet zoveel behalve aanvallen van kortademigheid met een snelle ademhaling. Ik dacht: paniek aanvallen. Mijn status was een zooitje, gelukkig zijn alle statussen een zooitje. Losse velletjes, oude opname brieven, alles zit door elkaar. Dus mijn baas kwam kijken en merkte weinig van mijn chaos. Hij wou haar toch ook nog maar even testen op de vogelgriep en PCP (krijg je alleen als je AIDS hebt).
Daarna nog een man van 80 met een hyperglycemische ontregeling. Niet zo moeielijk, maar alle medicijnen hebben hier andere namen, dus ook alle insuline analogen. Ik had geen idee wat ze hem nou uiteindelijk gegeven hebben, maar zijn suikers gingen omlaag.
En toen. De eerste TB'er. TB-meningititis. Ze kreeg al behandeling, maar ze had nog steeds klachten van braken en hoofdpijn. 's avonds gezien, 's nachts een CT-scan waarop geen verhoogde intra craniele druk te zien was, volgende ochtend ontslagen. Ik kan me niet voorstellen dat, als we uberhaupt iemand met TB-M zouden vangen in NL, het zo zou worden afgehandeld.
Maar goed, alles is hier anders. Dat is misschien nog wel de grootste leer ervaring. Om een keer een nieuw referentie kader te hebben. De Nederlandse gezondheidszorg is goed, maar ook log.
En kennelijk kan je als co-assistent best om 12:00 klaar zijn ipv 19:00.
Verder vul ik mijn tijd met surfen, zonnen, beetje studeren, en Zuid afrikaanse muziek ontdekken. Aanraders zijn: Plush (echte aanrader, maar let op niet "plush" van de"temple stone pilots" , fokof polisiekar (was erg controversieel hier) A King, en natuurlijk Jack Parrow.
En ik heb mijn eigen surfplank binnen!!!! check the pics.
Verder: Heren van JONG-RKAVIC, Ik verwacht een stunt tegen HBC.
tot later.
De eerste week is bijna voorbij
En ik heb zelf nul patienten gezien. De dienst maandag was erg slow. Er was een patient die 10 AA batarijen had ingeslikt, maar daar hoefden we verder niks mee. Gewoon wachten tot dat hij ze uit poept en natuurlijk de zielenknijpers bellen. Verder was er een man die 50 cocaine bolletjes heeft uit gepoept. Hij wist ook niet waar die vandaan kwamen. Maar goed dat was meer een patient voor de politie om op te nemen.
De dinsdag daarna was nog rustiger aangezien we de dag daarvoor niemand hadden opgenomen. Je hebt met jouw groepie een keer per week dienst en dan zorg de rest voor de week voor de patienten die je hebt opgenomen. En natuurlijk voor de patienten die je eerder al had opgenomen. Ik heb nog helemaal niemand opgenomen dus de dagen in het ziekenhuis duren maar een paar uurtjes. Woensdag en vandaag waren net zo. Morgen zal niet veel anders worden vrees ik. Mijn hoop is gevestigd op aankomende maandag als we weer dienst hebben. Verder volg ik wel wat onderwijs, maar dat is ook geen dagvullend programma.
Gelukkig schijnt de zon en zijn er in kaapstad genoeg dingen om je mee bezig te houden. Ik heb inmiddels een surfboard besteld. En gisteren was de weekelijkse braai (bbq). We hebben met z'n achten gegeten en ik had de allergrootste steaks gekocht die ze hadden. 1.5 kg, zo groot als een A4tje en 3 cm dik. Lekker! De dames hadden salade gemaakt en de Zuid Afrikaanse wijn vloeide rijkelijk.
Dus een goede week zou ik zeggen, met hier en daar ruimte voor verbetering.
ziekenhuis
Horeca
Het levensgenieten gaat nog even door hier in kaapstad. Ik moet me pas over twee dagen melden bij het ziekenhuis en tot die tijd biedt de captoniaanse horeca een uitstekende bezigheids therapie. Alles is hier beter en goedkoper dan in Amsterdam. Het eten, de drank, de bediening en de uitzichten. Ik wil jullie niet jaloers maken, maar sundowners en cocktails aan camps bay voor een prikkie en hamburgers bij de royal eatery met oreo milkshakes verslaan een broodje kaas met pesto elke dag.
Overdag gedragen we ons als keurige toeristen, en we hebben gisteren zelfs de tafelberg beklomen. Stijgings percentage ci 25 graden. We voelen beide de spierpijn. En vandaag staan dus de culturele bezienswaardigheden op het program. Museum "district six", Het kasteel of good hoop en de Bo-kaap.
Het is allemaal erg braaf, maar na het weekend in stellenbosch te hebben gefeest en gedanst op nummers van System of a down, Pappa rouch, en The offspring, zijn we daar wel aan toe. Julian herrinert me er ook de hele tijd aan dat ik al 27 ben, dus dat het niet erg is. Hij zelf slaakt een zucht van verlichting bij elke alcohol vrije dag.
Ajax moet de eerste wedstijd tegen Madrid zonder Ronaldo, Ik heb bijna mijn eigen surfplank en alle tijd om hem te gebruiken, en tde zon breekt bijna door.
Ik ga weer verder met genieten.
tot later
Chillen
Na de Kalahari zijn we via Springbok, waar we een nachtje in de schuur hebben geslapen, door gereden naar de Cederbergen. Van alle kleurige pracht en praal die hier in de lente tot bloei zou moeten komen hebben we niks gezien. Het had nog te weinig geregend. Dus zijn we maar door gecrossed naar de wijnlanden. En zijn we neer gestreken in Franschhoek. Maar niet voordat we in de cederbergen onze benen hadden gestrekt in de bergen achter het hostel. En daar kwammen we oog in oog te staan met een levensechte Spitting Cobra. Giftig en boos. Want we waren iets te dicht langs zijn holletje geklommen. Iedereen die we het vertelde vroeg of we foto's hadden gemaakt, wat op die ene meter afstand heel goed had gekund. Maar wij zijn snel omgekeerd en een hebben onze hartslag een paar rotsblokken verder tot rust laten komen. De slang was toen helaas/gelukkig al uit het zicht.
De volgende dag heerlijke wijn geproefd van onder andere gerenomeerde wijnhuizen als: Chamonix, Dieu Donnee, en Stony brooks.'s avonds hebben we wonder boven wonder AJAX vanaf twee stoelen bij een haardvuur kunnen aanmoedigen bij hun prachtige overwinning. Nu nog even lunchen bij een van 50 beste restaurants ter wereld voor de prijs van een veel te overprijsd broodje meuk in Amsterdam.
En met een beetje geluk vanmiddag nog wat golven pakken.
Life is GOOD!
tot snel.
Laatste verhalen
Laatste reacties
Blijf op de hoogte!
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.