Ik werd een beetje brak wakker. De vorige nacht waren we weer in een club in kaapstad geweest. Ze beginnen me een beetje mijn neus uit te komen. De muziek is niet het beste wat ik ooit gehoord heb. Aan de andere kant staat het zo hard dat als ik er maar vaak genoeg naar toe ga ik daar geen last meer van heb.

De afrikaanse maatschappij is gescheiden. Das een gevolg van de apartheid. Maar ook binnen de blanke bevolking is er een groot verschil tussen de britse en afrikaanse afrikanen. De britse zijn wat liberaler en wat losser, dan de over het algemeen conservatievere Afrikaners. De britse zuid afrikanen zijn echter zo liberaal geworden dat ze het geen probleem vinden om op de dansvloer, in groepjes staan te tongen. Om de zoveel minuten wordt er echter binnen het groepje gewisseld van partner. De motoriek en danspasjes tijdens de adempauzes doen wel wat beschonken aan. Maar als je de billen van een vrouw kan zien vinden ze wel dat het rokje eigenlijk net iets te kort is. Dat dan weer wel.

Maar goed ik was dus het eerste deel van de ochtend nog een beetje aan het bijkomen, met een kopje koffie en een ontbijtje met gebakken spek, avocado, tomaat, toast en het nieuwe album van grafitti6.

Mijn mede auto gebruiker en surf buddie had gezien dat we vandaag toch maar es naar Kommetie moesten gaan op de golven te checken. Oh ja, de lucht is de hele ochtend al strak blauw, btw. Dus plankjes op het dak en met een muziekje reden we met wapperende haren richting de Kaap. We hadden al wel gezien dat de wind off shore was, maar om de cleane sets binnen te zien rollen was heerlijk. Nog even een kopje koffie om rustig te bestuderen waar we zouden gaan liggen, of eigenlijk inparkeren, want de line up was zeer druk bezet. Pak aan, leash om en hup het water in rennen. BRAIN FREEZE. Het water was koud. En hoewel de wind off shore was woei hij wel hard. Ik heb twee golven gepakt in twee uur. Maar het zeer de moeite waard. Toen ik bedacht dat ik, als ik mijn tenen om welke reden dan ook zou breken, dat niet zou voelen vanwege de kou ben ik er maar uit gegaan. Opgewarmd met een broodje 'Boerwors' en daarna er weer in. Na drie kwartier waren mijn tenen weer in gevoelloze klopjes veranderd en ben ik de auto sleutels gaan halen bij het aller aardigste meisje dat oms de koffie had verkocht. Haar stentje was al opgeruimd en ze stond alleen nog op ons te wachten. Vond ze geen probleem. Hoe vet.

De terugrit werd opgeleukt met een prachtige zonsondergang over Kaapstad. Op de Lodge nog wat wijn gedronken en muziek geluisterd, en daarna over voldaan in bed gevallen.